اینترنت اشیاء می تواند هم مزایای اقتصادی داشته باشد و هم زیست محیطی.

اینترنت اشیا، فقط مربوط به وسایلی نیست که به شبکه اینترنت متصل هستند. فناوری های مربوط به اینترنت اشیاء امکان جمع آوری و هماهنگ کردن داده ها را فراهم می کند و به کشاورز و تعاونی های کشاورزی، امکان می دهد از مزایای اقتصاد در مقیاس بزرگ بهره ببرند بی آنکه مجبور شوند شرکت های بزرگ تأسیس کنند. هدف طرحی اروپایی موسوم به «اینترنت محصولات کشاورزی و مزارع» هم همین است.

اتصال به اینترنت بسیار مهم است. جمعیت دنیا رو به افزایش است و کشاورزان برای تأمین غذای دنیا نیاز دارند بازدهی کارشان را بیشتر کنند. اتصال به اینترنت می تواند آینده دامپروری را متحول کند و با کمک این قلاده های مجهز به حسگر که به گردن گاوها وصل می شود، می توان بیماری های آنها را خیلی زودتر از قبل تشخیص داد. این حسگرها بخشی از طرح اروپایی موسوم به اینترنت محصولات کشاورزی و مزارع است.

قلاده هایی برای کنترل وضعیت سلامت گاوها

برایان صاحب دامپروری با ۴۰۰ گاو و ۱۶۰ گاو شیرده است. اوروی تلفن هوشمندش پیامی از کامپیوتر مزرعه دریافت می کند: «یکی از گاوها آماده تلقیح است». خیلی مهم است که این لحظه از دست نرود. قلاده هایی به گردن گاوهای دامپروری برایان بسته شده است.

قلاده های مجهز به ابزارهای الکترونیک از جمله شتاب سنج است. عضلات گردن گاو موقع خوردن حرکت می کند. حسگرهای موجود در قلاده این حرکات را ثبت می کند.

داده ها را به شبکه وای فای (بی سیم) محلی می فرستد. عمر باتری این قلاده ها به هفت سال هم می رسد و در این مدت نیازی به تعویض یا شارژ ندارند. این حسگرها میزان خوراک و نشخوار گاو را اندازه گیری می کند.

برایان ویتراپ می گوید: «قلاده نشان می دهد که میانگین زمان غذا خوردن گاو یا زمان نشخوار گاو و یا فعالیت متوسط گاو کمتر شده است. هر کدام از اینها می تواند نشانه این باشد که گاو مریض است یا در مرحله آغاز بیماری است و مزیت اصلی این قلاده ها همین است که می توانند مشکل را پیش از آنکه جدی شود دریابند.»

ایده دیگر این فناوری ردگیری محل گاوها هنگام چرای آزادنه است. این روشِ چرا در صنعت دامپروری مرسوم است ردگیری محل گاوها می تواند بازدهی تلقیح مصنوعی را بهتر کند.

ایوان آندونویک محقق سیستمهای ارتباطی از استرثکلاید در شهر گلاسکو می گوید: «تحولی که طی ده سال گذشته رخ داده این است که توان پردازش ارزانتر شده، انرژی که صرف پردازش داده ها می شود کمتر شده، و عملکرد و شکل و اندازه ابزارها به صورتی در آمده است که می توان با آنها کار کرد.»

روبات های شیردوش، گاوها را هنگامی که گاو می خواهد می دوشند. روبات گاو را با ابزارهای الکترونیک که روی بدن گاو قرار می گیرد، می شناسد. کشاورز بر اساس مقدار علوفه ای که گاو خورده است می داند که گاو چقدر شیر تولید کرده است. با کمک این قلاده ها می توان بیماری های گاو را خیلی زودتر از قبل تشخیص داد.

در بریتانیا ۲۴ مزرعه تبدیل به شبکه واحدی شده اند که در آن نوآوری های مختلف این طرح اروپایی به آزمایش گذاشته می شود.

فردی رید، مدیر این طرح و از مرکز نوآوری مهندسی کشاورزی دقیق می گوید: «در مرحله اول باید گستردگی مشکلات معلوم شود و از تمام مزارع داده گرد آوری شود تا بدانیم در مزرعه چه می گذرد و بتوانیم عواملی را که باعث کاهش بازدهی می شوند شناسایی کنیم. علتها را که بدانیم مسئله ای داریم که باید راه حلش را پیدا کنیم.»

همکاری با کاربرها یعنی دامپرورانی مثل برایان مهمترین بخش این فرایند است. برایان از شش ماه پیش از این فناوری ها در مزرعه اش استفاده می کند. از آن زمان، میزان تولید را ۲۰ درصد بیشتر و وضعیت سلامت گاوها هم بهتر شده است.

ایوان آندونویک محقق سیستمهای ارتباطی از استرثکلاید در شهر گلاسکو می گوید:«این فناوری ها وقتی تأثیر واقعی خواهد داشت و زندگی برایان و همکارانش را ساده تر خواهد کرد که بتوانیم پایگاه داده های واحد و منسجمی داشته باشید که داده های ورودی از سیستم قلاده ها و خروجی از سیستم روبات ها را دریافت کند و شما بتوانید جریان داده ها از ورودی به خروجی را هماهنگ کنید.»